MERSİYE

Soğuk tenine dokundum ve ürperdim

Daha dün olsaydı tebessüm ederdim

Elimden gelse ben de senle giderdim

Şimdi ben ağlıyorum odam ağlıyor

Bilirsin o bakışını ne çok severdim

Sevda masalının sonu bellidir hep

Dağlıyor nefesimi hasretin sebep

İşte kahven işte buğusunda sohbet

Can kenarında yarım kaldı gurbetin

Vuslata can atarken bir de bu hasret

Yıldızlı gecelerde göklerden davet

Ellerim uzanır sanki arşa nihayet

Bir dilekçem var benim elifte niyet

Gün kızılı düşer önüme güllerim

Neyleyim kader der kesilir bilet

Bir zulmün ardındandır hıçkırıklarım

Derin derin akar hem gözyaşlarım

Gecenin s’olmasından yas’lanışlarım

Aşiyana varmaya yol ararken ben

Şimdi hicrana karıştı yalvarışlarım 

Söküldü yuvamın en güzel incisi

Bana miras gitmenin doğum sancısı

Ruhumu yaktı gitti firkat yangısı

Güneş gibi yeniden doğ istiyorum

Alsın götürsün beni aşkın yankısı.

ŞİİR; ZEYNEP GÜLŞEN

SESLENDİREN; MEHMET KARADAYI