MİŞ’ÇESİNE-2
EMİN OSMAN UYGUR
Yuşa semasından Tur vadisine
Bir ateş güneşi yakmışçasına
Her yerde acı her yerde hicran
Peşine kıyamet takmışçasına
Gelmedi gelecek denilen günler
Korkudan uçuştu kuş gibi dünler
Çocuklar elinde oynar hüzünler
Mezardan ifritler kalkmışçasına
Firavun ters döndü mezarda şimdi
Nemrut utancından sildi izini
Tiranlar çağında doğan günleri
Tan vakti çarmıha germişçesine
Ne İsa’ya yarandı ne Musa’ya
İnsanlık kaynadı gitti araya
Doluştu zalimler lanet saraya
Bir leş kokusunu almışçasına
Şimdi adam sen de diyen diyene
Kardeşin etini yiyen yiyene
Şeytanın peşinden giden gidene
Alemde en güzel yar’mışçasına
Yalana mel’abe oldu mabetler
Bir bir devrildi gitti kametler
Sürdüler sefasın kaldı zahmetler
Azrail defterin dürmüşçesine
Kulaklar sağır ya görmüyor gözler
Gündemde ateşten kıvılcım sözler
Çürüdü yok oldu önceki özler
Bir kütük gayyaya düşmüşçesine
Olmadık kalmadı bak bu devirde
Emin iyi bak sen gözün çevir de
Ümitler coşuyor yeni nesilde
Bütün karanlığı silmişçesine.
